در ایران دانش آموزان و دانشجویان در جلسات امتحان تقلب می کنند. رانندگان مدام در حال تخلف هستند. تاکسی ها اضافه کرایه می گیرند. کارگران و کارمندان عملا در حال کمکاری و لایی کشیدن و سر کارفرما شیره مالیدن هستند. کارفرمایان در حال تقلب و حساب سازی برای اداره مالیات و بیمه هستند. ممیزان و کارمندان دولت رشوه می گیرند و ارباب رجوع برای قانون شکنی رشوه می دهد. صادر کنندگان چک بدون موجودی خرید میکنند . بانکها به اقوامشان تسهیلات می دهند. بازاریان نزول می دهند و نزول می خورند. زن ها به شوهرانشان دروغ می گویند . مردها به زنهایشان خیانت می کنند. پزشکان پول زیر میزی می گیرند . مهندسین ناظر چشم خود را با پول می بندند. معلمها سر کلاس درست درس نمی دهند تا تدریس خصوصیشان مشتری داشته باشد. استاد دانشگاه نمره نمی دهد تا خواسته نامعقولش را بگیرد. نامزدها کلی به هم دروغ و دغل تحویل می دهند. نانواها به نان جوش شیرین می زنند. ترازوی میوه فروشها ایراد دارد. خودروسازان ماشین آشغال به مردم تحویل می دهند. کلانتری ها رفیق قافله وشریک دزد هستند. کشاورزان محصول خود را با کلی گل و آشغال می فروشند. دامداران به هنگام فروش به گاو و گوسفند نمک می دهند تا کلی آب بخورد و وزنش سنگین شود. چاه کن یک متر می کند و دو متر حساب می کند. جانیازان و آزادگان از مالیات معاف می شوند. شکر و چای و برنج داخلی نابود می شود به جایش تجار آن را وارد می کنند. برای مرده یک نفر نماز و روزه قضایش را ادا می کند. دختران پرده بکارت می دوزند. مردان شناسنامه خود را دوباره سفید می کنند. ورزشکاران دوپینگ می کنند. بازیکن بزرگسال با شناسنامه پسر عمویش در رده نوجوانان قهرمان آسیا می شود. صداوسیما دروغ می گوید و روزنامه ها تعطیل می شوند. تحصیلکرده برای مهاجرت سابقه کار جعلی ارایه می دهد. پناهنده برای گرفتن پناهندگی داستان جعلی می سازد.
تقلب ، تخلف ، دروغ ، رشوه ، کلاه برداری ، خیانت در تمام سطوح و اقشار جامعه اعم از گدا و پولدار ، زن و مرد ، پیر و جوان ، دهاتی وشهری، بیسواد و باسواد ریشه دارد. حالا با این اوصاف می شود باور کرد انتخابات صحیح و درست انجام شده باشد؟